Tumblr Rhys

Dwi’n crio yn reit aml, weithiau pan dwi wedi fy nigalonni ond rhan fwyaf o adegau pan dwi’n cael fy atgoffa o holl fendithion Duw. Dwi hefyd yn crio pan dwi’n cael fy meddiannu’n llwyr gan syched i brofi mwy o’r Ysbryd Glân a gweld Duw yn prysuro ei Deyrnas yng Nghymru. Yn aml iawn hefyd mi fydda i’n crio wrth weld anghyfiawnder, weithiau ar y newyddion neu mewn raglen ddogfen neu weithiau wrth ddarllen y papur. Dwi yn bersonol emosiynol, ond dwi’n diolch i Dduw am hynny. Mae’n beth iach. Mae’r Beibl yn llawn o bobl sy’n crio – weithiau ar achlysuron trist – weithiau oherwydd eu syched i weld Duw yn symud – a weithiau yn crio dagrau o lawenydd. Roedd Iesu ei hun yn crio llawer. Gan fod crio yn rodd gan Dduw, dwi’n teimlo trueni dros bobl sydd methu crio’n hawdd. Yn ddiweddar mae llawer o bethau wedi bod yn pwyso arna i yn bersonol, dwi hefyd wedi gweld llawer o bethau yn pwyso ar bobl o nghwmpas i. Ond wythnos yma mae Duw wedi bod yn datglymu llawer o mhryder a’m gofid am wahanol bethau ac hefyd wedi cydnabod fod y baich sydd ar fy nghalon dros wahanol bobl a sefyllfaoedd yn anrhydeddus. Ces i fy mhlygu heddiw gan Dduw a ches ryddid i grio dros y gwahanol sefyllfaoedd hyn. Trwy’r crio fe gododd peth o’r baich ac roedd yn deimlad da. Dwi’n diolch i Dduw mod i’n berson sy’n gallu crio.

I’m a person that cries often, some times when I’m sad but mostly when it dawns on me how rich God’s blessings are. I also cry when I’m overwhelmed with a hunger to experience more of God in my own life and also for him to bring his Kingdom forward in Wales. I also cry when I’m confronted with injustice, when I see it around me, on the news, in a documentary or read something in the paper. I’m a’n emotional person, but I thank God for this gift. It’s healthy I think. The Bible is full of people crying – sometime it’s a sad occasion – sometimes it’s because they have a hunger to see God move – sometimes they cry tears of joy. Jesus cried quite a bit. Because crying is a gift from God I feel for people who find it hard to cry and have to bottle everything up. Recently a lot of things have weighed me down personally, and I’ve also seen a lot of people around me having to deal with some tough pressures. But this week God has been un knotting me gradually and today he broke me and I was freed to cry over various things, people and situations. Through crying some of the weight was lifted and it felt good. I thank God that I’m a person who knows how to cry.

Roeddwn i mewn cynhadledd Gristnogol heddiw, does dim angen i chi wybod ymhle na phwy a’i trefnodd. Roedd un o’r siaradwyr, oedd yn Weinidog draw yng Ngogledd Ddwyrain Cymru rhywle, wedi galw i ollwng rhai pethau yng Nghaergylchu ar y ffordd. Caergylchu yw canolfan ailgylchu Caernarfon gyda llaw. Roedd y siaradwr yn rhannu ynglŷn â her yr eglwys i bontio gwahanol garfanau mewn cymdeithas. Ac adnabyddodd fod y ffactor ieithyddol yn gallu bod yn wahanfur wrth geisio rhannu’r ffydd yng Nghymru. Ac mae’n gywir i nodi hynny oherwydd fod rhai Eglwysi Cymraeg yn medru bod yn oer iawn eu croeso i’r di-Gymraeg ac i ddysgwyr. Ond ar y llaw arall fod yr agweddau mwyaf gwrth-Gymreig rwyf erioed wedi dod ar eu traws i’w canfod ymysg Cristnogion Efengylaidd di-Gymraeg sydd wedi ymgartrefu yng Ngwynedd. Ond yr hyn a’m cythruddwyd heddiw oedd sylw’r siaradwr am weithwyr Caergylchu. Rhywbeth tebyg i hyn a ddywedodd e ond nid ei union eiriau:

I went to Caergylchu on the way here today and spoke to the man working on the gate. Having spoken English to him he answered me back in English and then turned to say something and have a conversation with his colleague in Welsh right in front of me! That goes to show some of the bad attitude and tension still around.

Aaaaaaa! C’mooooooon! Doedden nhw ddim wedi siarad Cymraeg gyda’i gilydd er mwyn dy wylltio neu di ymddieithrio di mêt! Cymraeg mae gweithwyr Caergylchu yn siarad yn naturiol gyda’i gilydd trwy’r amser!

Dwi ddim yn meddwl bod y siaradwr yn meithrin syniadau gwrth-Gymraeg. Dwi’n meddwl mai jest anwybodus oedd ei sylwad. Ond eto mae’n esbonio rhywfaint pam fod gen i elfen o ragfarn yn erbyn y byd Cristnogol Saesneg yng Nghymru o hyd. Rhagfarn rwyf wedi bod yn delio reit dda ag ef ers rhai blynyddoedd bellach, ond wedyn pan fo rhywun yn clywed sylwad fel yna o lwyfan cynhadledd Gristnogol mae hen grachen yn cael ei hail agor.

Mae hyn yn drueni mawr oherwydd roeddwn i’n meddwl fod prif neges y siaradwr dan sylw yn arbennig ac yn siarad yn bersonnol gyda mi sef i ni wylio ein bod ni ddim mor brysur yn gwneud pethau yn enw Duw fel ag ein bod ni yn y diwedd rhy brysur i ganolbwyntio ar Dduw ei hun. Er i brif neges ei sgwrs siarad gyda mi heddiw, ei sylwadau am weithwyr Caergylchu, fy nghyd Gymry a’m pobol i, y bydd yn aros yn y cof oherwydd mae briwiau yn gadael creithiau.